Vegan Monkey
Life

Sea The Future: Over Oceanen en Veganisme

Het zal je waarschijnlijk niet voorbij zijn gegaan: afgelopen weekend organiseerde de Sea First Foundation hun allereerste evenement: Sea The Future. Een driedaags evenement dat in volledig in het teken stond van het beschermen van de oceaan, en alles wat hiermee te maken heeft.

Ik was erbij om de verhalen te verzamelen, die je in deze blog leest. Ik kan je wel alvast de conclusie verklappen, want dat heeft maar één woord nodig: wauw. Ik wil dit ieder weekend van iedere week, voor altijd. Er was zoveel te horen, zien, proeven en te doen, en de sfeer was zo bijzonder met zoveel mensen die hun best doen om de Aarde te beschermen! In deze blog neem ik je mee, en kun je zien wat ik heb ervaren.

Vegan & de Oceaan

Ik maak er geen geheim van dat ik Sea First een warm hart toedraag. De mensen die deze organisatie runnen zetten zich met hart en ziel in voor zo ongeveer alles dat ik zelf ook onmetelijk belangrijk vind: dierenwelzijn, natuurbescherming, educatie van kinderen, gezondheid en veganistisch eten – met als overkoepelend thema de oceaan.

Maar Brenda, jij schrijft toch over veganisme? Wat heeft die oceaan er nou mee te maken?

Goede vraag, en het antwoord is: alles. Veganisme komt op voor degenen zonder stem. En als er iets is dat schreeuwt om een stem, dan is het wel de oceaan en de dieren die erin leven.

De oceaan is een ondergeschoven kindje als het gaat om natuur- en dierbescherming. In tegenstelling tot stalbranden en oerwoudkap vindt het dierenleed in en de verwoesting van de oceanen ver buiten de kust en ook nog eens onder water plaats. Niemand die het ziet. Niemand die het weet. De problemen van de oceanen zijn letterlijk een ver-van-ons-bed-show, maar de gevolgen ervan zijn niet te overzien. We stevenen af op een totale ramp als we zo doorgaan met het leegvissen, vergiftigen, plastificeren en opwarmen van de oceanen. Al het dierlijke leven op land is afhankelijk van dat in zee. Als de zeeën dood zijn, zijn wij ook dood.

Sea The Future: Yes We Can

Ik kan me voorstellen dat je om minder redenen depressief kan worden, maar we gaan natuurlijk niet met z’n allen een beetje zitten wachten op de apocalypse. We moeten met oplossingen komen, en snel, zodat we het tij kunnen keren voordat het echt te laat is. Dat vonden Evelien en Piet – de briljante breinen achter dit event – ook, en zo was Sea The Future geboren.

Ze hebben flink uitgepakt om er een spetterend weekend van te maken, want dit was er allemaal te doen:

  • Lezingen van Dos Winkel, Janneke van der Meulen en twee marine-biologen (Nanne en Rosa)
  • Virtual reality zwemmen met dolfijnen
  • Foodtrucks met 100% vegan food
  • Markt met vegan (food) stands en awesome milieu- en dierenwelzijnsorganisaties
  • Proefduiken in een watertank
  • Zeewiertentoonstelling en een plastic-workshop
  • Documentaires en een animatie video
  • Dinner Lecture (blog volgt)

Ik rende die dag van hot naar her om alles te beleven. Klaar om de verhalen te horen? Let’s go!

Lezingen

Als Dos Winkel een lezing geeft, dan weet je bij voorbaat al dat je goed zit. Deze man kan zo mooi vertellen dat het lijkt alsof hij er persoonlijk bij is geweest. Maar ja, dat is hij dan waarschijnlijk ook. Dos is naast de oprichter van Sea First namelijk ook nog eens onderwaterfotograaf met 30 jaar ervaring. Die gave hebben we tijdens het Dinner Lecture mogen bewonderen, waar je later meer van zult zien!

Het verhaal van Dos is het verhaal van Sea First: waarom de oceanen zo belangrijk zijn, wat de misstanden zijn en hoe we die kunnen oplossen. Hoewel hetgeen dat hij vertelt iedere keer weer anders is, blijft de conclusie hetzelfde: om de oceaan en daarmee onze hele planeet te redden moeten we minder vlees, vis en andere dierlijke producten eten. Het liefst helemaal geen, oftewel

Go vegan!

En omdat verandering bij jezelf begint, is de organistie 100% vegan. Practice what you preach. Kijk, daar hou ik van!

Ik kan nu Dos’ hele verhaal proberen uit te typen, maar ik heb nog veel meer dat ik wil laten zien van dit event! Dus heb ik een beter idee. Wees er de volgende keer dat Dos een lezing geeft (bijvoorbeeld op VegFest in oktober) gewoon bij, en kijk deze animatie die op kinderlijk eenvoudige maar briljante wijze de rode draad van Sea First uitlegt.

Janneke en haar nieuwe boek

Ook Janneke van der Meulen gaf een lezing! Janneke is topsporter, vegan (nagenoeg fruitariër), heeft twee masters afgerond en heeft nét haar nieuwe boek uitgebracht: EET WIN-WIN. Yup, caps lock is hier toegestaan, want in dit boek zit drie jaar detectivewerk: de informatie die erin staat is onderbouwd met maar liefst 545 wetenschappelijke meta-analyses en reviews! Noem het maar gerust een overwinning voor de plantaardige lifestyle, want met zoveel research debunk je ieder argument voor carnisme. Yes!

Gimme Vegan Food!

Na de lezingen was de hele zaal natuurlijk in één klap veganist geworden (how could you not), en hadden ze honger. Zij die zich gemotiveerd voelden om hun plantaardige leefstijl in de praktijk te brengen, konden linea rectea naar de foodtrucks rennen en zich daar volproppen met vegan burgers, cupcakes en ijs. Dat, lieve mensen, is hoe je vegans kweekt. Eerst vertellen waarom, en dan laten zien hoe.

De magiërs achter (/in) de foodtrucks lieten even fijn te kennen dat je als vegan echt niet alleen maar smaakloze tofuprut eet. Hoogtepunt was wat bij betreft het ijs. Want, dames en heren en pindakaasliefhebbers: ze hadden hier romig schepijs in de smaken Ferrero Rocher, speculoos en salted peanut butter. Ho-ly. Het liefst had ik er nog één gehaald, maar ik heb me ingehouden.

Ook The Dutch Weed Burger was van de partij, en zoals altijd stond er ook nu weer een onuitputtelijke rij voor hun truck. Mijn hemel, die mensen bleven maar lachen, ongelooflijk! De foto hieronder lijkt misschien een lucky shot, maar ze stonden gewoon uren achtereen burgers te bakken met een onuitwisbare smile op hun gezicht.

Toch heb ik er geen gehaald, maar dat lag niet aan de burger of de bakkers, maar aan de concurrentie. Het tentje ernaast had namelijk gado gado. En laat dat nou net m’n favoriete eten of all time zijn. Ik vraag me wel nog steeds af wat de ondefinieerbare witte blokken rijst nou waren, want die smolten zodra er satésaus op kwam. Dus mocht iemand die dit leest ook de gado gado hebben gegeten en het antwoord weten.. 😉

Als je dacht dat dit het qua eten voor mij wel was voor vandaag dan heb je het mis: de jongen van Bakblik maakte nog een epic bieten-bulgursalade voor me klaar terwijl ze eigenlijk al gesloten waren. Zo lief!

Naast Bakblik stond Bakblikbende. En nee, dat is niet de chaotische versie van Bakblik – ze hebben heel toevallig gewoon ongeveer dezelfde naam. De twee meiden die de georganiseerde bende runden draaiden in rap tempo smoothies in elkaar, en de vegan cupcakes gingen als.. naja, vegan cupcakes over de toonbank.

Markt

Als je niet bij een lezing zat of je gezicht aan het volstoppen was met falafel, dan kon je binnen over de markt slenteren en je vegan hart ophalen tussen de rijen met kraampjes. De sfeer was heel gemoedelijk, en nergens was het ellebogenwerk of dringen geblazen. Er was vanalles te beleven voor zowel volwassen als kinderen. Terwijl de kinderen meededen aan een plastic-workshop van Wasted of bij S.O.S. Dolfijn een pluchen bruinvis van eerste hulp voorzagen, konden mama en papa socializen met de mega leuke mensen van dierenwelzijns- en milieuorganisaties zoals Plant Power, Sea Shepherd, Even Geen Vlees of By the Ocean we Unite (en vele anderen).

Eat your heart in

De broodjes die je thuis had besmeerd bleven waarschijnlijk onaangeroerd, want je kon overal vegan eten proeven. Zo kon je de complete hummuscollectie en vegaburgers van Hobbit proberen (de witte tofospread met amandel was m’n favoriet!), vegan chocola van Brick of Raw Chocolate proeven (yes, ook de ‘melk’-variant is vegan!), stond Charly’s All is Fair je op te wachten met vegan kaas, en moest je van goede huize komen om niet te zwichten voor de ultiem fotogenieke taartjes van Sharp Sharp.

Ook kwam ik Astrid met ShopZuiver tegen, viel mijn oog op plantaardige diervoeding bij Vegan Mission, en verkocht Wolf and Storm ‘leren’ tassen en accessoires. Er waren nog veel meer deelnemers die ik het liefst allemaal zou willen benoemen, maar dat wordt dan een vrij droge opsomlijst. Op deze pagina kun je alle deelnemers vinden met foto’s en een korte beschrijving van wat ze doen!

Virtual Reality Zwemmen met Dolfijnen

Als je helemaal naar de verste hoek van de markt liep, vond je daar twee mannen met draaistoelen en virtual reality brillen. Het was de moeite om er een sprintje naartoe te trekken, want bij hen kon je een duik nemen in een compleet andere wereld en virtual reality zwemmen met dolfijnen. Dat moest ik natuurlijk uitproberen! De gezichtsuitdrukking van mijn fotogenieke slachtoffers zegt denk ik al genoeg:

Het ziet er misschien een beetje lame uit, zo met zo’n bril op een kantoorkruk, maar laat je niet misleiden. Dit was echt fantastisch! Het is alsof je je midden tussen de dolfijnen (langsnuitdolfijnen, red.) bevindt. Ze zwemmen naast, onder en boven je – je bent compleet omgeven! Hoe prachtig zwemmen met dolfijnen in het echt ook is, het is en blijft lucratief menselijk vermaak over de rug van de dieren om. De brillen zijn een geweldig alternatief voor de real-life ervaring en dolfinariums, en kunnen zelfs bij therapie ingezet worden.

Duiken

Voor wie toch liever de real deal wilde ervaren was er een duiktank waarin je – als je je zwembroek had meegenomen – een proefduik kon maken. De tank stond vrij verdekt opgesteld tussen de food stands, en wie niet goed oplette kon zomaar oog in oog komen te staan met een beduikbrild kind.

Films

Als je alle foodtrucks al af was geweest en bankroet maar met volle tassen van de markt kwam, dan kon je aanschuiven bij één van de twee films die werden gedraaid: de documentaire van By the Ocean we Unite, en Down to Earth.

By the Ocean we Unite

De film van By the Ocean we Unite vertelt het verhaal van de plastic soep in de oceaan. Ik had deze docu gezien op de vrijwilligersbijeenkomst voor het evenement, en het heeft me erg aangegrepen. Ik wist niet dat er zóveel plastic in de oceaan zit en wordt gedumpt, en dat dit zulke desastreuse gevolgen heeft voor het zeeleven en onze gezondheid. Eén van de scènes staat me nog heel helder bij, van de albatrossen op Midway Island – ook wel plastic island genoemd. De albatrossen voeren hun jongen plastic, omdat het door de algen die zich eraan hechten naar voer ruikt De kuikens worden volgepropt met flessendoppen en zakjes, en verhongeren omdat hun magen volzitten met onverteerbare troep.

Ook wij mensen hebben te lijden onder het plastic dat we in zee dumpen. In het water breekt het  af tot micro- en nanoplastic, waar gifstoffen aan binden en die worden opgegeten door vissen – die weer op ons bord belanden. Met alle gezondheidsgevolgen van dien. We moeten drastisch minderen met het consumeren van plastic, en jij als persoon ben de enige die daar invloed op heeft. Tip: koop zo min mogelijk spullen die in plastic zijn verpakt, of probeer een weekje plasticvrij! Voor je gezondheid is het makkelijk: eet gewoon geen vis.

Down To Earth

Op het eind werd er een film gedraaid die niet direct met de oceaan te maken had, maar absoluut het kijken waard is. Het ging over twee Nederlanders die met hun drie kinderen de wereld over trokken om op zoek te gaan naar inheemse stammen, en van de stamhoofden te leren. Ik heb werkelijk nog nooit zoveel wijze oneliners en levenslessen gehoord in zo’n korte tijd. De volgende anti-speciesistische les van één van deze stamhoofden vond ik wel heel mooi om te delen:

“Mensen zijn groter dan insecten, en als we lopen trappen we insecten plat. Maar dat betekent niet dat zij minder belangrijk zijn dan wij. Een olifant is ook groter dan een mens, maar een olifant heeft respect voor kleiner leven. Ze blazen hun pad vrij voordat ze erop lopen.”

Olifant illustratie die insecten wegblaast

 

Dolfinarium animatie

Het evenement was leuk, lekker en leerzaam, maar ik wil graaf afsluiten met een kritische huishoudelijke mededeling. Het gaat over dolfinariums.

Zoals je misschien weet zijn circussen met wilde dieren in Nederland sinds een aantal jaar verboden. Maar er is nog één circus waar iedereen massaal naartoe blijft gaan: het dolfinarium. De dieren die hier leven zijn onschuldig veroordeeld tot een levenlang kunstjes doen in een krap chloorbassin. Zelfs ik vind het nog altijd moeilijk om mijn oordeel over het welzijn van dolfijnen in dolfinariums niet te laten beïnvloeden door hun permanente glimlach. Ik denk dat die eeuwige glimlach één van de redenen is dat dolfinariums nog steeds legaal zijn. Antropomorfisme is a bitch. Het circus blijft bestaan en iedere maand arriveren er busladingen met kinderen op schoolreisje. We leren kinderen om dolfinariums normaal te vinden terwijl ze eigenlijk al lang en breed gesloten hadden moeten zijn.

Sea First heeft daarom een animatie laten maken om kinderen te leren wat er mis is met dolfinariums. Hoppa, doen ze ook even! Wij kregen een sneak preview op Sea The Future, en zodra de video online verschijnt zal ik ‘m delen en hier plaatsen! Oh ja, ook wel leuk om te weten: dit is het meisje dat de video heeft ingesproken:

Sea First, bedankt

Ik hoop dat ik jou – of je nu geweest bent of niet – heb kunnen overtuigen van het belang van de oceaan, en waarom het beschermen van de zeeën en veganisme / anti-speciesisme hand in hand gaan. En natuurlijk hoop ik dat je het leuk vond en dat je wat bij heb geleerd!

Ik wil Sea First en alle mensen die zo hard hebben gewerkt om dit fantastische evenement mogelijk te maken (Dos, Bertie, Anneke, Evelien, Piet, en alle vrijwilligers!) één ding zeggen: heel erg bedankt. Bedankt dat ik bij deze inspirerende dagen mocht zijn, en bedankt dat jullie je met hart en ziel inzetten voor het redden van de oceanen en alles wat erin leeft. Het was een onwijs geslaagd event en ik zeg, volgend jaar weer!


Header image is een bewerkte foto gemaakt door Dos Winkel. 

You Might Also Like...

1 Comment

  • Reply
    Astrid
    12 september 2017 at 11:48

    Hi Brenda,
    Leuk om je ontmoet te hebben! Ik heb genoten van je verslag en ga straks rustig zitten voor de filmpjes.
    liefs, Astrid

  • Leave a Reply